ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ
|
Κοινοποίηση |
: Διοίκηση 1ης και 2ης Υ.Πε. : Διοικήσεις Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά : ΙΣΑ : ΙΣΠ : ΟΕΝΓΕ : Επιτροπές ΕΙΝΑΠ : ΜΜΕ |
Αθήνα, 04/05/26
Το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ διαφωνεί με τις ρυθμίσεις του άρθρου 57 του νόμου που φέρνει προς ψήφιση το υπουργείο Υγείας.
Το συγκεκριμένο άρθρο εισάγει τη δυνατότητα προσαύξησης των ειδικευόμενων ιατρών μέσα από μεταφορά ή κατάργηση θέσεων από άλλες ειδικότητες. Η πρόβλεψη ότι ο αριθμός των ειδικευόμενων θα καθορίζεται με βάση τις «δυνατότητες» των υγειονομικών δομών αποτυπώνει μια πολιτική που κινείται πολύ κάτω από τις πραγματικές ανάγκες αφού οι «δυνατότητες» αυτές είναι περιορισμένες, ως αποτέλεσμα της υποστελέχωσης και της πολιτικής συρρίκνωσης του δημόσιου συστήματος υγείας, που έχει οδηγήσει – μεταξύ άλλων – στην απώλεια χιλιάδων θέσεων ειδικότητας τα προηγούμενα χρόνια. Επίσης είναι απαράδεκτη η προβλεπόμενη διάκριση για περισσότερους ειδικευόμενους σε κάποιες κλινικές από ότι σε άλλες. Η διάκριση αυτή αποτελεί συνέχεια προηγούμενων πρόσφατων ρυθμίσεων που κινούνται στην κατεύθυνση να αναγνωρίζονται στο εξής ως «εκπαιδευτικά κέντρα εκπαίδευσης ειδικευόμενων» σχεδόν αποκλειστικά τα πανεπιστημιακά τμήματα και όχι τα περισσότερα τμήματα του ΕΣΥ.
Συμπληρωματικά η διάταξη αποτελεί ξεκάθαρη «ομολογία ενοχής» πως εξακολουθεί να ισχύει η μνημονιακή δέσμευση περί απαγόρευσης σύστασης νέων θέσεων (ειδικευόμενων γιατρών, ειδικευμένων γιατρών, νοσηλευτών και όλων των κλάδων) και πως επιτρέπεται μόνο η μεταφορά θέσεων από την μια μονάδα στην άλλη. Ενώ οι κυβερνήσεις (η σημερινή και η προηγούμενη) πανηγυρίζουν υποκριτικά πως «βγήκαμε από τα μνημόνια».
Η θέση της ΕΙΝΑΠ είναι σαφής: κριτήριο για τον καθορισμό του αριθμού των ειδικευόμενων – συνολικά και ανά ειδικότητα – πρέπει να είναι η πλήρης κάλυψη των αναγκών υγείας του πληθυσμού σε όλη τη χώρα. Δηλαδή η κάλυψη των αναγκών σε ειδικευμένους γιατρούς για το αμέσως προσεχές μέλλον αλλά και για πιο μακροπρόθεσμα. Σήμερα ο προβλεπόμενος αριθμός ειδικευόμενων είναι μικρός και δεν ανταποκρίνεται στις υγειονομικές ανάγκες για ειδικευμένους γιατρούς. Επίσης, ο προβλεπόμενος αριθμός ειδικευμένων γιατρών του ΕΣΥ είναι εξίσου μικρός.
Η αύξηση των ειδικευόμενων γιατρών – ειδικά σε κρίσιμες ειδικότητες όπως η Ειδική Παθολογία - είναι επιτακτική ανάγκη. Δεν μπορεί, όμως, να γίνεται με μετακινήσεις ή καταργήσεις θέσεων από άλλες ειδικότητες, ανακυκλώνοντας το ίδιο πρόβλημα.