Γνωμοδότηση για τους Επικουρικούς Γιατρούς 20/10/16

 

 

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ

ΙΟΡΔΑΝΗ Α. ΠΡΟΥΣΑΝΙΔΗ

συνεργάτες δικηγόροι      

ΣΟΦΙΑ Γ. ΔΡΟΣΟΥ      

ΓΡΗΓΟΡΙΑ Χ. ΓΕΪΤΖΙΔΟΥ         

Πανεπιστημίου 59 & Εμμ.Μπενάκη 5

ΑΘΗΝΑ ΤΚ 105 64 FAX: 2103217465

ΤΗΛ. 210 3214637 – 3254247

e mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΠΡΟΣ

Τη Διοίκηση της Ε.Ι.Ν.Α.Π

Θέμα: Ερώτημα του μέλους σας Π. Παπανικολάου σχετικά με το άρθρο 52 παρ. 7α του Ν. 4410/2016.

1.1.Το άρθρο 54 του Ν. 4272/2014 αρχικά ήταν το εξής:

— Στην περίπτωση που η θέση επικουρικού ιατρού προκηρυχθεί και καλυφθεί, η θητεία του υπηρετούντος επικουρικού ιατρού παρατείνεται υποχρεωτικά μέχρι την κάλυψη της θέσης από τον επικουρικό ιατρό που διορίζεται, για χρονικό διάστημα όμως που δεν υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες.

1.2. Με την παρ. 2Α του άρθρου δεύτερου του Ν. 4272/2014 προστέθηκε δεύτερο εδάφιο στο πιο πάνω άρθρο 54 του Ν. 4272/2014. Έτσι, το άρθρο αυτό διαμορφώθηκε ως εξής:

—2. ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΙ ΙΑΤΡΟΙ

Α) Στο άρθρο 54 του ν. 4272/2014, προστίθεται παράγραφος ως εξής: «Η θητεία των επικουρικών ιατρών η οποία έληξε από 1.6.2014 ή λήγει εντός τριμήνου από της δημοσιεύσεως του παρόντος, δύναται να παραταθεί έως και έξι (6) μήνες εάν η θέση δεν έχει προκηρυχθεί υπό την προϋπόθεση να υπάρχει ανάλογη πίστωση στον προϋπολογισμό του νοσοκομείου.»

(…)

Γ) Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 54 του ν. 4272/ 2014 προστίθεται δεύτερο ως εξής: «Οι επικουρικοί ιατροί που υπηρετούν και παρατείνουν τη θητεία τους ως άνω δύνανται να υποβάλουν υποψηφιότητα εκ νέου για θέση επικουρικού ιατρού χωρίς να παραιτούνται της θέσεώς τους.»

1.3. Με την παρ. 8 του άρθρου 66 του Ν. 4316/2014 αντικαταστάθηκε η παρ. 2 (το ορθό, το εδάφιο 2) του άρθρου 54 του Ν. 4272/2014. Το άρθρο αυτό διαμορφώθηκε ως εξής:

— 8) Η παρ. 2 του άρθρου 54 του ν. 4272/2014, όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής: «Παρατείνεται η θητεία των υπηρετούντων κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου επικουρικών ιατρών μέχρι 30.6.2015, εάν η θέση δεν έχει προκηρυχθεί, υπό την προϋπόθεση να υπάρχει ανάλογη πίστωση στον προϋπολογισμό του νοσοκομείου.»

1.4. Με την παρ. 1 του άρθρου 34 του Ν. 4351/2015 αντικαταστάθηκε πάλι η παρ. 2 (το ορθό, εδάφιο 2) του άρθρου 54 του Ν. 4272/2014. Το άρθρο, έτσι, διαμορφώθηκε ως εξής:

— 1. Η παρ. 2 του άρθρου 54 του ν. 4272/2014 (Α΄ 145), όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής: «Δύναται να παραταθεί η θητεία των υπηρετούντων σε Φορείς Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Φ.Π.Υ.Υ.) κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου επικουρικών ιατρών μέχρι τις 30.9.2016, εάν η θέση δεν έχει προκηρυχθεί, υπό την προϋπόθεση να υπάρχει ανάλογη πίστωση στον προϋπολογισμό του νοσοκομείου ή της οικείας Δ.Υ.Πε..»

1.5. Τέλος (προς το παρόν) με την παρ. 7α του άρθρου 52 του ν. 4410/2016 (ΦΕΚ Α’ 141/3.8.2016) αντικαταστάθηκε πάλι η παρ. 2 (το ορθό, εδάφιο 2) του άρθρου 54 του Ν. 4272/2014. Το άρθρο, έτσι, διαμορφώθηκε ως εξής:

«2. Δύναται να παραταθεί η θητεία των υπηρετούντων σε φορείς παροχής υπηρεσιών Υγείας (Φ.Π.Υ.Υ.) κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου επικουρικών ιατρών, η οποία λήγει στις 30.9.2016, για ένα έτος, ήτοι μέχρι τις 30.9.2017, εάν η θέση δεν έχει προκηρυχθεί, υπό την προϋπόθεση να υπάρχει ανάλογη πίστωση στον προϋπολογισμό του νοσοκομείου ή της οικείας Δ.Υ.Πε.».

2. Σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις:

α. Το εδάφιο α’ του άρθρου 54 του Ν. 4272/2014 προϋποθέτει επικουρικό ιατρό, ο οποίος υπηρετεί και η θέση του προκηρύχθηκε. Στην περίπτωση αυτή, για να μην υπάρξει κενό, μέχρι α διοριστεί και τοποθετηθεί ο νέος επικουρικός ιατρός, παρατείνεται η θητεία του παλαιού, η οποία, όμως, δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες.

β. Με το εδ. β’ του άρθρου 54 του ίδιου νόμου παρασχέθηκε το δικαίωμα στους επικουρικούς ιατρούς που υπηρετούν και παρατείνεται η θητεία τους, σύμφωνα με το α’ εδάφιο, να θέσουν υποψηφιότητα για θέση επικουρικού ιατρού, χωρίς να παραιτηθούν. Απαιτείται, δηλαδή, ο επικουρικός ιατρός να διανύει το χρόνο της παράτασης της θητείας του, επειδή προκηρύχθηκε η θέση και μέχρι να καλυφθεί, ο χρόνος, δε, της παράτασης δεν υπερβαίνει το εξάμηνο. Στην περίπτωση αυτή έχει το δικαίωμα, χωρίς να παραιτηθεί, να συμμετάσχει στην προκήρυξη άλλης θέσης επικουρικού ιατρού.

γ. Με το γ’ εδάφιο (παρ. 2) του ίδιου πάντα άρθρου παρασχέθηκε στη διοίκηση του νοσοκομείου η δυνατότητα να παρατείνει τη θητεία των επικουρικών ιατρών, που λήγει στις 30.9.2016, μέχρι 30.09.2017, αν η θέση δεν προκηρύχθηκε και υπάρχει πίστωση στο νοσοκομείο ή την ΥΠε. Η εφαρμογή της διάταξης αυτής προϋποθέτει:

i. επικουρικό ιατρό, ο οποίος υπηρετεί στο νοσοκομείο και η θητεία του λήγει μέχρι 31.9.2016 (έχει, δηλαδή, λήξει).

ii. η θέση, στην οποία υπηρετεί ως επικουρικός ιατρός, να μην έχει προκηρυχθεί.

iii. εξωτερίκευση από τη διοίκηση του νοσοκομείου της δυνατότητας να παρατείνει τη θητεία μέχρι 30.9.2017.

iv. όρος άσκησης της πιο πάνω δυνατότητας η ύπαρξη πίστωσης στον προϋπολογισμό του νοσοκομείου ή της οικείας ΥΠε, που σημαίνει τη μισθοδοσία την καλύπτει το νοσοκομείο ή η ΥΠε – όχι το Υπουργείο Υγείας.

3. Γεννάται το ζήτημα, γιατί να μην υπάρχει αντίστοιχη διάταξη και για εκείνες τις θητείες των επικουρικών ιατρών που λήγουν μετά την 30.9.2016. Μπορεί να υποστηριχθεί ότι παραβιάζεται η αρχή της ισότητας;

Η γνώμη μου είναι αρνητική. Την αιτιολογώ με τα εξής:

1. α.1. Πρόκειται για εξαιρετική διάταξη – δυνατότητα παρέχεται στη διοίκηση των νοσοκομείων να παρατείνει τη θητεία – όχι δικαίωμα στον ιατρό.

α.2. Προϋποθέτει σχετική πίστωση εγγεγραμμένη στον προϋπολογισμό του νοσοκομείου ή της ΥΠε.

α.3. Προϋποθέτει μη προκήρυξη της θέσης, οπότε υποχρεωτικά παρατείνεται η θητεία των επικουρικών ιατρών, οι οποίοι υπηρετούν και η θέση τους προκηρύχθηκε.

2. Η αρχή της ίσης μεταχείρισης παραβιάζεται, όταν ανόμοια ρυθμίζονται όμοιες καταστάσεις ή όταν εξαιρούνται από ευνοϊκή ρύθμιση όμοιες καταστάσεις. Αν η μισθοδοσία των επικουρικών ιατρών, η θητεία των οποίων παρατάθηκε μέχρι 30.9.2017, συνέχιζε να βαραίνει το Υπουργείο Υγείας, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι παραβιάζεται η αρχή της ισότητας. Ακόμη, αν η παράταση, μέχρι 30.9.2017, δεν ήταν στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης του κάθε νοσοκομείου, αλλά υποχρεωτική, θα μπορούσε να συζητηθεί το ζήτημα της παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης. Το κάθε, όμως, νοσοκομείο έχει την ιδιαιτερότητα του κι’ επομένως θα προβληθεί ότι δεν υφίστανται ίδιες καταστάσεις. Ναι, βέβαια, η έλλειψη προσωπικού είναι γενική. Αυτή, όμως, και ποσοτικά και ποιοτικά διαφέρει από νοσοκομείο σε νοσοκομείο.

Συμπερασματικά, η δυνατότητα και με τις προϋποθέσεις που ορίστηκαν για την παράταση της θητείας των επικουρικών ιατρών, που έληγε μέχρι τις 30.9.2016, αποκλείει την περίπτωση να γενικευθεί η ισχύς της και για τις μετά την 31.9.2016 λήξεις της θητείας επικουρικών ιατρών. Θα μπορούσε να υποστηριχθεί η παραβίαση της αρχής της ισότητας, αν η παράταση δεν είχε καταληκτικό χρόνο.

Αυτά ως αιτιολογία της γνώμης μου.

Αθήνα 18 Οκτωβρίου 2016

Ιορδάνης Α. Προυσανίδης